رختکن حمام از ۶غرفه ی مجزا که هر کدام متعلق به اقشار گوناگون جامعه ی روزگار خویش بوده اند(پیشه وران،بازرگانان،روحانیون،خوانین،کشاورزان و کارگران) و نور از طریق آن از طریق سقف نسبتاً بلند مرکزی تامین می گردد.



بعد از رختکن و در جهت جنوب از طریق راهرویی به هشتی رسیده و سپس با پیچ و خمهای حساب شده که از خروج هوای گرم و نیز مانع دید عموم می باشد به گرمخانه می رسیم.در قسمت شرق و غرب گرمخانه دو سنگ یک پارچه ی مرمر سرخ رنگ به شکل محراب نصب شده است که علاوه بر تامین نور،طلوع و غروب آفتاب را نشان می دهد.




بخشی از گرمخانه جهت حاکم و بزرگان اختصاص داده شده بوده که به حاکم نشین معروفست.آب حمام از طریق قنات شهرآباد تامین میشده و تا سال ۱۳۱۶ه.خ دایر بوده است و روش کانال کشی و آبرسانی فواره ها بسیار دقیق و بر اصول مهندسی حساب شده و بسیار جالب توجه می باشد.این بنا در ۱۳۵۰ه.خ به موزه بدل گردیده است.
مطالب از سازمان میراث فرهنگی وگردشگری

تصاویر از ایــــــــــران زمیـــــــــــن
هموطن گرامی،در صورت استفاده از تصاویر فوق نام و آدرس تارنمای ایــــــــــران زمیـــــــــــن را نیز ذکر کنید.



